Een belgisch biertje. Nondeju!

21547864782_4054dae613_bVriendinnetje en ik zijn een dagje naar Antwerpen. Deze keer in de zon. ‘s Morgensvroeg om 0600u zijn we al opgestaan om met de bus vanuit Leiden te gaan.Het is er een prachtige dag voor. De buschaffeur roept om dat de verwachte reistijd 1,5u zal zijn. Anderhalf uur?…Vroeger was dat toch drie uren!? Maar inderdaad, iets voor tienen worden we de touringcar uit gezwiept. De winkels zijn nog niet eens open en we zien al de leukste boetieks die nog dicht zijn. Terrassen wel. Dus dan maar in het zonnetje even afwachten. Terwijl we naar een terras in de zon zoeken, zien we Belgen al aan het bier zitten. Belgen mogen dat. Als wij dat zouden doen, zijn we alcoholist. Na onze koffie en thee gaan we de hort op.

Van winkelen wordt je dorstig. En niet zo’n klein beetje ook. De temperaturen zijn opgelopen en de zon schijnt volop.  En nu we dan toch  in het buitenland zijn, dan ook cultureel anders drinken. Als we geholpen worden vraag ik om een  Belgisch licht bier. Je weet het maar nooit met die Belgen en hun bieren. Vriendinnetje neemt eerst een Corona en ik krijg een Brugse Zot.We zitten wel lekker zo en bewonderen onze aankopen. Voor zover we nog weten wat we gekocht hebben. Want het was een’alles-is-leuk-dag’. Bij de derde ronde, bestelt vriendinnetje een Belgisch bruin biertje. Ik proef een slokje. Het smaakt heerlijk zoet en zacht.  Het is halverwege  de middag en we moeten nog naar de boetieks die wij ‘s morgens al gezien hadden maar nog gesloten waren. Als we opstaan voel ik dat ik  opeens in lalaland ben. Met een licht hoofd loop ik over straat en zeg dat ik na een vierde al in de gloria zou zijn geweest. Wat een geluk dat dat niet het geval is geweest. Dronken winkelen zou wel een heel aparte ervaring zijn geweest. Ik moet er niet aan denken. Ook vriendinnetje loopt spacend naast mij. We zijn allebei verbaasd over het effect van het bier. Als we in de boetiek komen waar we die leuke slippers hadden gezien, zeggen we tegen het personeel dat we half kanarie zijn na slechts 3  Brugse zotten en 1 bruin bier. Ze barsten in lachen uit. Wij hebben helemaal geen licht bier gedronken, maar juist met een hoog promillage!  De verkoper zegt iets over het gehalte waarvan ik ook nog wel begrijp dat dat in Nederland wel meer dan drie bier is.We zijn gewoon bedot door de kelner. Of misschien was dit licht in zijn ogen.Verbluft kijken we elkaar aan en schateren het dan uit. We vinden het wel een goeie mop.

Nadat we onze strooptocht op de laatste must haves hebben gehad, is het bier bezonken en zijn we weer bij. Nu is het borreltijd tot dat we weer naar de bus moeten.Voor de zekerheid nemen we gewoon een Stella Artois. Ook Belgisch. Maar dan anders.

 

6ff650f4cca3482310e68eed5bffd2cc

Geplaatst in Kunst & Cultuur | Een reactie plaatsen

The Birds. Kwarteltjesgedoe.

the_birds_movie_poster_by_greatwizardjenkins-d5nkw0hHet is Pinksterweekend als ik thuiskom en junior in de tuin staat met een fluffy gevederde dinges op zijn arm. Ik vraag me af waarom en wat hij van plan is en voor wie. “Leuk heh, mam , dit is een kwartel. Schattig toch, voor hier. Ze maken amper geluid.” Hij was zomaar de dierenwinkel ingelopen, zag het vogeltje en was verkocht. Ik foeter of hij nou helemaal mesjogge is geworden. En of hij nog wel weet dat er hier meerdere honden over de vloer komen. Hij wuift het luchtig weg. Dat ze zo leuk zijn. En dat het wel zo gezellig is, van die rond scharrelende beestjes. Ze leggen eitjes en hebben weinig onderhoud nodig. Bovendien past het wel goed bij mij, want ik lijk er op, besluit hij. En dan gaat hij een hokje timmeren.
Als ik ‘s avonds laat nog even ga kijken naar de kwartel, zit deze stilletjes in zijn hok.
De volgende dag, als ik terug ben van een beauty – training, heeft junior nog een kwartel gehaald! Want, alleen is ook maar alleen. Vind hij. Ik vind het een mooie gedachte,
Behalve dat ik er mee opgescheept zit.
In de vooravond ga ik even kijken en zie een dode kwartel. Gsakke, wat nou weer? Ik bel junior meteen op. Als hij later op de avond nog even binnen komt, heeft hij er een logische verklaring voor. Want hij heeft informatie ingewonnen bij de vogeltjesboer, waar hij de tweede kwartel gekocht heeft. Territorium drift. De laatste heeft de eerste een genadeloze oplawaai verkocht, want er liggen geen veertjes van een vechtpartij.
Ik vind het maar een wreed en raar verhaal.
De volgende ochtend, ligt nummer twee gestrekt. Ik bel in alle staten junior op. Twee dode vogels in mijn tuin, is niet goed voor mijn humeur. Er kunnen geen poezen in de tuin komen. Dus dat is het niet. Belle maalt er al helemaal niet om en de honden logees, hebben ook geen killer neigingen.
Maar op de schutting zitten verdacht veel kauwtjes en eksters. Ik bler door de telefoon dat het hier wel ‘The Birds’ van Hitchcock lijkt. En dat ik wel zeker weet dat de kippies, door hen aangevallen al dan niet ontvoerd en opgegeten zijn. Junior rijdt dezelfde middag weer naar de vogeltjesboer en haalt een stelletje. En meteen ligt er ook een eitje. Best wel geestig, vind ik. Ik heb geen idee hoe kwarteleitjes smaken, weet alleen dat ze duur zijn. Junior vertelt mij, dat ik de eitjes meteen moet rapen, voordat het haantje ze bevrucht. Ook dat nog!

De volgende ochtend, kijk ik uit het raam en zie er maar een. In m’n Tatjana ren ik naar buiten. Die ligt bebloed in een hoekje. En ik zoek de ander in alle hoeken en achter het tuinmeubilair.
Ik krijs door de telefoon dat junior direct moet komen. En met de half dode vogel ga ik naar binnen.
Hij kan maar beter in de warmte van mijn schoot zijn laaste adem uitblazen. Op de schutting zie ik de Hitchcock predators aasgieren.
Junior mag zelf het beestje uit zijn lijden verlossen. Wat een toestand!
Ik ben er helemaal klaar mee. Ik ga een rondje Spaarndam lopen met de hondjes. Als ik weer terug ben zijn de nazaten nu gezamenlijk een grote kippenren aan het timmeren. Het gaas gaat er dubbel op, zodat er geen ontsnappen meer mogelijk is. Ze zijn er de hele middag zoet mee. Op internet wordt er ondertussen gezocht, naar nieuwe kwarteltjes. En inderdaad is er iemand die zo snel mogelijk van diens gevogelte af wil. Met z’n drieën stappen ze in de auto en komen later terug met zeven stuks. Ik krijg lichtelijk een aanval. Of het nog meer kon?! Een haantje met zes hennetjes. Dat wordt naast de ren liggen, voordat de eitjes bezwangerd worden. Binnen een paar uur liggen er al eitjes. Met de grijper vis ik ze eruit. Het lijkt wel lopende band werk!
De junioren kijken tevreden toe en kakelen zelf verrukte kreten over de schattigheid van de kippies.
De volgende dag appt junior hoe het met ze is. Ze zijn er alle zeven nog, zie ik en maak een foto.
Als antwoord krijg ik terug, dat hij er acht telt. Acht??? Ik loop terug naar de ren en tel tot twee keer toe zeven stuks, kijk nogmaals op de foto en ziet het ineens ook. Als ik nog een keer tel, kom ik ook tot acht. Een bonuskip!
De hemel beware me! Gauw raap ik de verse eitjes, voordat er nog meer kippies komen.
Als ik het hele drama vertel aan een kennis, weet hij te vertellen dat ik een dode kraai ophangen moet in de tuin. Ik schater het uit. Dat schrikt de predators af. Ik weet alleen niet hoe ik daar zo aankomen moet, dus laat ik dat maar voor wat het is.

Het is inmiddels een week later. De ren werd de volgende dag nog gepimpt met een heuse voeder en waterbak en de bodem is bedekt met houtsnippers. En alles is pais en vree in kwarteltjesland. Wie had dat kunnen denken, dat ik elke morgen kippies zou voeren? Het heeft wel wat. Kipkipkipkip!

Check de foto. Hoeveel kwartels telt u?

13260209_1352691504747288_2042735613732091025_n (1)

Geplaatst in Kunst & Cultuur | Een reactie plaatsen

compliment A compliment a day keeps the doctor away. Mooie ogen.

e67f0b102318b618c042b2f12a491273 (1)A

Tijdens het zwierezwaaien op de jaarmarkt, wordt er een lingerie zaak ontdekt. De anderen willen er graag in, want de vakanties zijn geboekt en dat vraagt om nieuwe bikini’s. Verrukt tokkelen ze heen en weer tussen de rekken.
Ik hoef niet meer, want ik heb twee weken geleden al een update gekocht. Van een stuk of drie. Terwijl er driftig gepast wordt, met behulp van de vriendelijke winkeldame, spreekt deze mij onverwacht aan: ” U heeft hele mooie ogen. Ik zag het meteen toen u binnen kwam.”
Ik neem het compliment verrast in ontvangst. Altijd fijn. Maar zij is nog niet klaar en vervolgd enthousiast : ” Ook zo mooi opgemaakt. Ja prachtig. Sommige mensen hebben dat, heh?”
In een nano seconde flitst het door mij heen, dat ik amper opgemaakt ben.
Ik vind deze mevrouw wel een heel aardige winkeldame.
Het is jammer dat de zaak niet om de hoek ligt, anders was ik elke week wel even naar binnen gelopen, voor een egoboost.

Jubelend komen de anderen uit de paskamers vandaan, blij dat zij zo goed geslaagd zijn. En opgewekt verlaten we even later de winkel. Zij met mooie bikini’s en ik met mooie ogen.and-the-winner-is...

Geplaatst in Kunst & Cultuur | Een reactie plaatsen

Bargoens.

amsterdam11

Op het werk heb ik gedonder met de koffie machine. De melkopschuimer doet het niet. Terwijl ik bezig ben, staat de klant naast mij. Na oeverloos gehannes, vloek ik inwendig en verzucht : ” Daar wordt je toch gallisch van!?”
De klant kijkt me vragend aan. “Wat is gala wat…”?
“Gallisch.” herhaal ik. De klant kijkt me verbaasd aan. Nooit van gehoord.
Ik leg uit wat het betekent. Onderwijl in de weer met de machine, uit ik in gedachten allerlei verwensingen naar het apparaat. ‪#‎aggenenebbisch‬‪#‎keleretinnef‬ ‪#‎barrel‬
‪#‎iktrapjehelemaalnaargalllemiezen‬!

“Alstublieft, hier is uw cappuccino. ”

@MokummerinHaarlem. Ze verstaan me hier niet!

download (21)

Geplaatst in Kunst & Cultuur | Een reactie plaatsen

It’s a pirates life for me.

172118

Bij de eerste voorjaars zonnestralen koop ik opgewekt een piratenvlag. Met in het vooruitzicht van gezellige middagen en avonden waarbij men niet kijkt op een glaasje of een lied meer of minder, vind ik de vlag wel passend voor mijn piratentuin. Junior prikt hem in de linker schutting en vrolijk wappert hij hoog in de wind. Ik vind het wel zo stoer en de nazaten ook. Tevreden kijken we toe. En vanaf de achterzijde van het huis, lijkt het wel een burcht. Ik vind het wel wat hebben.

Vrienden die langs komen, vermaken zich om mijn vlag als ze ‘m zo zien en beamen dat het ook echt wat voor mij is. Ik begrijp niet helemaal waarom, maar kan mij hun standpunt wel voor stellen. Ik denk niet dat mijn vrienden een piratenvlag in hun tuin zouden plaatsen.

De vlag staat nog maar net een week, als ik een klacht krijg van de buurvrouw. Zij ervaart de vlag als vijandelijk, gezien onze geschillen in buren privacy. De buurvrouw klaagt tegenwoordig steen en been over alles en niets. Ik verklaar dat ik het gewoon een mooie vlag vind. Meer niet. Maar als de buurvrouw het naar vind om bij de blik uit het keukenraam geconfronteerd wordt met een doodskop, ben ik wel zo bereidwillig om de vlag te verplaatsen. Zij het met tegenzin. Junior weeft nu de vlag tussen de bamboe-roeden van de lei-boompjes.

Mijn vlag hangt zo net een week of drie, als ik een klacht van een andere buur krijg die even langskomt om te vertellen dat een buurman overleden is. En of de vlag weg kan want ze vind het macaber nu de buurman net dood is, waar ze zeer ontdaan over is. Ik vind het wel een mooie synchronisatie eigenlijk. Buurman dood, en doodskopvlag. Ik zucht en zeg toe de vlag tijdelijk te strijken, tot na de begrafenis van de buurman. Wederom met dikke tegenzin. Wat is dat toch voor gezanik allemaal? Junior prikt de vlag in de aarde naast de boompjes. Mijn piraten-hart is zwaar want de vlag wappert zo niet meer.

Het is twee weken later als vriendinnetje gezellig komt zonnebaden op een prachtige middag. Na een paar glaasjes komen we, na mijn uitgesproken irritatie over zeurende buren, in de ‘piraten-stemming’ en pakt zij de vlag op en steken wij ‘m getweeën, met wat klauterwerk op stoelen, weer tussen de bamboe-roeden van de boompjes waar hij hoog en fier wappert. Zoals het hoort. Voldaan kijken we tegen de zon in omhoog en proosten er op. Zo, nu kan de  het hele blok mee genieten. Hojo!

 

PIRATESLIF

 

Geplaatst in Kunst & Cultuur | Een reactie plaatsen

Lang leve de BOB! Gelukkig ben ik het niet.

i_bob_you

Het is vrijdagavond en na twee dagen Koningsdag te hebben gevierd zit ik genoeglijk op de bank in mijn jogging, als ik gebeld wordt door vrind. Of ik gezellig mee ga de stad in. Nou, eh, uhm…Ik zit eigenlijk wel zo lekker, sputter ik tegen. En ik heb al helemaal geen zin om met windkracht zoveel tegen op de fiets te springen. En bovendien het is nog eens steenkoud ook. Vrind dringt aan, dat het toch wel zo gezellig is als we met z’n allen gaan. En waar of de ‘party-girl’ gebleven is. Nou, deze ‘party-girl’ was al aan het feesten toen hij nog tijdens de Koningsdagen met z’n meisje ergens in een warm land op het strand lag. Trouwens, het is 22.00u hoe laat dacht hij wel niet te gaan? Ik val zowat van de bank af als hij antwoord met: “Uurtje of 00.00u ” Ik verklaar hem voor gek. Middernacht, dan wil ik op z’n minst al in lala-land zijn en niet pas beginnen!  Vrind paait met dat ze mij dan wel komen ophalen rond 23.00 a 23.30u. Ik geloof er geen pest van en hij zet nu grof geschut in, want behalve dat, gaan we met de auto. Op de achtergrond hoor ik hem aan de rest vragen wie er bobt. Auto? Dat klinkt goed!  Dan wil ik wel van de bank afkomen. Ik heb ineens wel zin.

Natuurlijk halen ze mij pas om middernacht op. Maar ik vind het wel best. We gaan lekker met de auto. Voordat ik er erg in heb, is de avond al voorbij en is het 04.00u. En ben ik in een wip thuis. Lang leve de Bob! Hoezee!

IM HERE FOR BEER - phrase illustration

 

Geplaatst in Kunst & Cultuur | Een reactie plaatsen

How do you like your eggs in the morning? (with eggs please)

 

43234-UitsmijterTijdens de lunchpauze krijg ik de bestelling voor een uitsmijter. Als ik vraag aan de Engels sprekende mijnheer hoe hij zijn ei wilt hebben, kijkt hij mij vragend aan. Ik vraag of hij de uitsmijter met ham of kaas of allebei wilt. En op wat voor brood. Wit of bruin. Bevestigend knikt hij op goed geluk van ja. En voegt er daarna aan toe: “And with eggs please.”

Maar natuurlijk kan mijnheer dat krijgen!  Met een pokerface neem ik de bestelling aan, terwijl ik eigenlijk gierend achter de counter op de grond wil schateren.  Collega  duikt proestend de hoek in. Als ik klaar ben bied ik hem de uitsmijter aan. ” Here you are sir, your ham with cheese AND eggs. Eet smakelijk.”

Geplaatst in Kunst & Cultuur | Een reactie plaatsen